Monday, August 23, 2010

Michel Onfray - Απόσπασμα από την "Πραγματεία περί Αθεολογίας"






Δικαιοσύνη και Θρησκεία

[...]Τα ίδια τα θεμέλια της νομικής λογικής προέρχονται από τις πρώτες αράδες της Γεννέσεως. Εξ' ου και μια γενεαλογία εβραϊκή (η Πεντάτευχος) και χριστιανική (η Βίβλος) του γαλλικού αστικού κώδικα. Ο μηχανισμός, η τεχνική, η λογική, η μεταφυσική του Δικαίου απορρέουν σε ευθεία γραμμή από τα όσα διδάσκει ο μύθος του προπατορικού Παραδείσου: ένας άνθρωπος ελεύθερος, άρα υπεύθυνος, άρα πιθανός ένοχος. Εφόσον είναι προικισμένο με ελευθερία, το άτομο μπορεί να διαλέξει, να επιλέξει και να προτιμήσει αυτό από εκείνο, μέσα στο πεδίο των δυνατοτήτων του. Κάθε ενέργεια προέρχεται λοιπόν από μια ελεύθερη επιλογή, από μια ελεύθερη θέληση, ενημερωμένη και έκδηλη.
Το αξίωμα της ελεύθερης βούλησης είναι απαραίτητο προκειμένου να προβλεφθεί η συνέχεια κάθε κατασταλτικής επιχείρησης. Διότι η βρώση του απαγορευμένου καρπού, η ανυπακοή, το σφάλμα που διαπράχθηκε στον κήπο των Απολαύσεων, απορρέουν από μια πράξη εκούσια, άρα ικανή να επισύρει κατηγορίες και τιμωρίες. Ο Αδάμ και η Εύα μπορούσαν να μην αμαρτήσουν, διότι δημιουργήθηκαν ελεύθεροι, προτίμησαν όμως την κακία από την αρετή. Έτσι μπορούμε να τους ζητήσουμε λογαριασμό. Και μάλιστα να τους κάνουμε να πληρώσουν. Και ο Θεός δεν τους χαρίζεται, τους καταδικάζει, αυτούς και τους απογόνους τους, να είναι αιδήμονες, ντροπιασμένοι,  να δουλεύουν, να υποφέρουν, να γερνούν, τις γυναίκες να γεννάνε με πόνους, να είναι υποταγμένες στους άντρες, να αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε κάθε μεταξύ τους επικοινωνία που έχει να κάνει με το φύλο. Έκτοτε, πάνω σε αυτό το σχήμα, και δυνάμει της αρχής που αποφασίζεται και διατάσσεται στις πρώτες στιγμές των Γραφών, ο δικαστής μπορεί να παίζει επί γης το Θεό...
Αν και ένα δικαστήριο λειτουργεί χωρίς θρησκευτικά σύμβολα (όπως στη Γαλλία που δεν υπάρχουν θρησκευτικές εικόνες στα δικαστήρια), δραστηριοποιείται ωστόσο σε σχέση με αυτή την μεταφυσική: ο βιαστής παιδιών είναι ελεύθερος, έχει να επιλέξει ανάμεσα σε μια ομαλή σεξουαλικότητα με ένα συναινετικό σύντροφο και σε μία ανείπωτη βία με θύματα κατεστραμμένα δια παντός. Στην ψυχή και την συνείδηση του, προικισμένος με μια ελεύθερη βούληση που του επιτρέπει να θέλει μάλλον αυτό παρά εκείνο, προτιμά τη βία - ενώ θα μπορούσε να έχει αποφασίσει διαφορετικά! Και έτσι στο δικαστήριο μπορούν να του ζητήσουν λογαριασμό, να τον ακούσουν γενικώς και αορίστως, να μην τον εισακούσουν και να τον στείλουν να περάσει χρόνια ολόκληρα σε μια φυλακή όπου θα τον βιάσουν μάλλον με το καλωσόρισες πριν πάει να σαπίσει σε κάποιο κελί από όπου θα τον βγάλουν αφού θα έχουν παραμελήσει την ασθένεια που τον βασανίζει...    

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...