Thursday, April 26, 2012

Άγις Στίνας – Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα



Απόσπασμα από την μπροσούρα με τίτλο  "Εργατικά" κράτη, "εργατικά" κόμματα και το απελευθερωτικό κίνημα της εργατικής τάξης, εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη. Ολόκληρη η μπροσούρα από τον Βραχόκηπο.

Το κόμμα της εργατικής τάξης αποτελείται, γράφουν τα μαρξιστικά εγχειρίδια από τα πιο συνειδητά, τα πιο προχωρημένα, τα πιο αφοσιωμένα στο σοσιαλισμό στοιχεία της τάξης. Αυτό συμπυκνώνει την επαναστατική ενεργητικότητα του προλεταριάτου και αυτό εκφράζει τα ιστορικά του συμφέροντα: Αυτά μας λένε τα μαρξιστικά εγχειρίδια και πάνω σ' αυτά περισσότερο από όλους τους μαρξιστές επέμεινε ο Λένιν. Η ιστορία όμως όπως και η άμεση δική μας εμπειρία κάθε άλλο παρά επαληθεύουν αυτό τον ορισμό. Τα δύο κόμματα που η εργατική τάξη δημιούργησε από τότες πού έκανε την εμφάνιση της στην ιστορία με δική της Σημαία, τα Σοσιαλδημοκρατικά και τα κομμουνιστικά πολύ γρήγορα μεταμορφώθηκαν στους πιο λυσσαλέους εχθρούς του σκοπού για την πραγματοποίηση του οποίου ιδρυθήκανε.
Το φαινόμενο είναι δίχως προηγούμενο στην ιστορία, της πάλης των τάξεων. Δεν πρόκειται για διαφθορά ηγετικών στελεχών και εξαγορά τους από τον εχθρό ή για τις τόσο συνήθεις αυτομολήσεις ατόμων από το ένα στρατόπεδο στο άλλο. Στην περίπτωση μας ολόκληρο το διευθυντικό στρώμα της τάξης, το κόμμα της, αυτό που αποτελούνταν από τα πιο εκλεκτά, τα πιο συνειδητά, τα πιο αφοσιωμένα κλπ. στοιχεία περνάει με το μέρος του εχθρού ή εχθρός γίνεται αυτό το ίδιο. Είναι ένα φαινόμενο που εξηγείται μόνον από την ειδική φύση του εργατικού κινήματος και από τους μεγάλους σκοπούς της προλεταριακής επανάστασης.
Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αποτελούνταν πράγματι στις αρχές από τα πιο προχωρημένα στοιχεία της τάξης. Η Σημαία τους και το πρόγραμμα τους ήταν η Σημαία και του πρόγραμμα του Μαρξ και του Έγκελς. Ο σκοπός τους ήταν η ανατροπή του καπιταλισμού και η εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού.
Κάτω από τη δική τους διεύθυνση η εργατική τάξη των βιομηχανικά ανεπτυγμένων χωρών, πραγματοποιεί μία σειρά σημαντικών κατακτήσεων και στο οικονομικό και στο πολιτικό πεδίο. Αυτές οι κατακτήσεις επιφέρουν αλλαγές στη διάρθρωση της καπιταλιστικής κοινωνίας, δημιουργούν νέους θεσμούς και νέα όργανα, που επανδρώνονταν από αντιπροσώπους των εργατών, από τους πιο προχωρημένους κλπ. Έτσι τώρα, οι χτεσινοί εκλεκτοί και πρωτοπόροι αγωνιστές, γίνονται βουλευτές, δήμαρχοι, πρόεδροι και γραμματείς πολιτικών, συνδικαλιστικών και συνεταιρικών οργανώσεων, διευθυντές εφημερίδων αντιπρόσωποι σε ασφαλιστικά ιδρύματα, μέλη διαιτητικών επιτροπών κλπ. Δηλαδή αυτό που χτες ήταν η επαναστατική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, υψώνεται σήμερα πάνω από την τάξη, αποκτάει μια προνομιούχα θέση στην καπιταλιστική κοινωνία, απορροφάται από το καθεστώς, γίνεται μέρος αναπόσπαστο αυτού του καθεστώτος και ακόμα απαραίτητο για την ύπαρξη του και τη λειτουργία του.
Οι μάζες είχαν κι αυτές επηρεαστεί από τις οικονομικές και πολιτικές κατακτήσεις τους και από την κοινοβουλευτική μορφή της πάλης και η θεωρία που κατασκεύασε η ηγεσία τους για την βαθμιαία και ειρηνική μετατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας σε σοσιαλιστική εύρισκε πρόσφορο έδαφος. Αυτές οι κοινοβουλευτικές και ρεφορμιστικές αυταπάτες των μαζών, που η σοσιαλδημοκρατία με σύστημα καλλιεργούσε από χρόνια σ' ένα ευνοϊκό γι' αυτήν κλίμα, της έδωσαν τη δύναμη να σώσει το καθεστώς, όταν τα ασφαλιστικά του φράγματα κατέρρευσαν και οι μάζες κυριαρχούσαν στους δρόμους.
Σήμερα τα σοσιαλιστικά κόμματα είναι παντού δίχως εξαίρεση σ' όλες τις χώρες αστικά «δημοκρατικά» κόμματα. Δημοκρατικά φυσικά όσο η δημοκρατική απάτη μπορεί να συγκρατεί τις μάζες. Και έτοιμα αδίστακτα να τις αιματοκυλίσουν όταν αυτές αποτινάξουν τις αυταπάτες τους και μπουν στο δρόμο της απελευθέρωσης τους.

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...